Isang Pangakong Bagong Pamilihan ng Enerhiya sa Africa

Kasabay ng trend ng pag-unlad ng sustainability, ang pagsasagawa ng mga konseptong green at low-carbon ay naging estratehikong pinagkasunduan ng lahat ng bansa sa mundo. Ang industriya ng bagong enerhiya ay may estratehikong kahalagahan ng pagpapabilis ng pagkamit ng dual carbon targets, ang pagpapasikat ng malinis na enerhiya at makabagong teknolohikal na inobasyon, at unti-unting umunlad at umunlad tungo sa isang high-energy track sa globalisadong industriya nitong mga nakaraang taon. Habang papasok ang industriya ng bagong enerhiya sa isang panahon ng mabilis na paglago, ang mabilis na pag-usbong ng industriya ng bagong enerhiya, ang pag-unlad ng bagong enerhiya, ay isang hindi maiiwasang trend upang makamit ang sustainable development sa hinaharap.

Ang kawalang-tatag ng ekonomiya ng Africa, ang kawalan ng kakayahan ng gobyerno sa pananalapi na suportahan ang napakalaking pamumuhunan na kinakailangan para sa pagtatayo at pagpapanatili ng imprastraktura ng enerhiya, pati na rin ang limitadong lakas ng pagkonsumo ng enerhiya, limitadong pagiging kaakit-akit sa kapital na pangkomersyo at marami pang ibang hindi kanais-nais na mga salik ay humantong sa kakulangan ng enerhiya sa Africa, lalo na sa rehiyon ng sub-Saharan, na kilala bilang kontinenteng nakalimutan ng enerhiya, ang mga pangangailangan sa enerhiya sa hinaharap ng Africa ay mas malaki pa. Ang Africa ang magiging rehiyon na may pinakamarami at pinakamurang lakas-paggawa sa hinaharap, at tiyak na hahawak sa mas mababang industriya ng pagmamanupaktura, na walang alinlangang bubuo ng malaking pangangailangan para sa enerhiya para sa pangunahing pamumuhay, negosyo at industriya. Halos lahat ng mga bansang Aprikano ay partido sa Kasunduan sa Pagbabago ng Klima ng Paris at karamihan ay naglabas ng mga estratehikong plano, target at mga tiyak na hakbang upang mabawasan ang mga emisyon ng carbon upang makasabay sa pandaigdigang transisyon ng pag-unlad, makaakit ng pamumuhunan at makamit ang napapanatiling paglago ng ekonomiya sa Africa. Ang ilang mga bansa ay nagsimulang mamuhunan sa pagtatayo ng malakihang mga bagong proyekto ng enerhiya at nakatanggap ng suporta mula sa mga bansang Europeo at Amerika at mga internasyonal na multilateral na institusyong pinansyal.

Bukod sa pamumuhunan sa bagong enerhiya sa kani-kanilang mga bansa, ang mga bansang Kanluranin ay nagbibigay ng malaking suporta sa pagpopondo sa mga umuunlad na bansa, lalo na sa mga bansang Aprikano, at unti-unting itinigil ang kanilang suporta sa pagpopondo para sa mga tradisyonal na fossil fuel, na masigasig na nagtataguyod ng paglipat sa bagong enerhiya sa mga umuunlad na bansa. Halimbawa, ang Global Gateway Global Strategy ng EU ay nagpaplanong mamuhunan ng 150 bilyong euro sa Africa, na nakatuon sa renewable energy at adaptasyon sa klima.

Ang suporta ng mga pamahalaan at mga internasyonal na multilateral na institusyong pinansyal sa pagpopondo ng mga bagong mapagkukunan ng enerhiya sa Africa ay naghikayat at nagtulak din ng mas komersyalisadong pamumuhunan sa kapital sa bagong sektor ng enerhiya ng Africa. Dahil ang transisyon sa bagong enerhiya ng Africa ay isang tiyak at hindi na mababaligtad na kalakaran, kasama ang pagbaba ng halaga ng bagong enerhiya sa buong mundo at sa suporta ng internasyonal na komunidad, ang bahagi ng bagong enerhiya sa pinaghalong enerhiya ng Africa ay walang alinlangang patuloy na tataas.